Hongarije, Hortobágy 2022
September 2022 - We hebben met een paar vrienden afgesproken dat we een weekje naar Hongarije gaan. Helaas moest één persoon afzeggen in verband met Corona. Dus samen met Ralph en Frank in de auto naar Hongarije. Na een lange dag rijden kwamen we in het donker aan. De kamers werden verdeelt en na een lekker soepje dat Elsje voor ons had gemaakt gingen we plat. Helaas kreeg ik de dag erna Corona en heb ik een beroerde week gehad. Ondanks dat heb ik nog redelijk wat van de natuur kunnen genieten en hebben we samen een hele mooie week gehad. We zijn ook nog met een gids het Bükk-gebergte in geweest op zoek naar de Oeraluil.
Vogels in de tuin
Veel vogelsoorten zijn al vertrokken. Het weer zat niet echt mee. Ten opzichte van het voorjaar is er weinig aan vogels te zien.
Vogelen op de Kleine Hortobágy
Uiteraard is dit het eerste gebied dat we met z'n drieën bezoeken. We zitten in de herfst dus veel soorten zijn al lang weer vertrokken naar warmere oorden. We hopen wat kraanvogels te gaan zien maar roofvogels en watervogels. Het water in de vijvers staat laag terwijl de paden die we lopen modderig zijn.
Op zoek naar de oeraluil in het Bükk-gebergte
Het stond hoog op mijn verlanglijstje. Het vinden van de Oeraluil. Daarvoor moesten we naar het Bükk-gebergte. Een enorm groot gebied. Maar hoe vind je daar deze bijzondere uil. Ik had voordat we vertrokken al een gids geregel. Rob de Jong. Ik was op onze eerste vogelreis in 2019 al een weekje bij hem op bezoek geweest. Hij is bioloog en begeleidt vogelreizen. En zo gingen we met z'n vijven een dag op pad met de four wheel drive, die daar wel nodig is. Roel van de B&B ging ook mee. We reden heel wat kilometers door de prachtige natuur in herfstkleuren. Uitstappen, even rondkijken en weer verder. Een beukenbos in deze tijd van het jaar ziet er adembenemend uit. Bükk betekent Beuk. Een beukenbos dat verantwoordelijk is voor deze prachtige herfstkleuren. Tegen het einde van de dag was het raak. De oeraluil. Onze missie was geslaagd.
Bezoek aan de visvijvers op de Grote Hortobàgy
Samen met Roel hebben we een bezoek gebracht aan de vijsvijvers op de Grote Hortobàgy. Negen enorme vijvers omgeven door rietkragen waar het normaal wemelt van de vogels. Dit keer was het mistig en regenachtig en was er niet veel te zien. Ieder vijver meet ongeveer 1 bij 2 kilometer. We zijn om 08.00 uur vertrokken en na een dik half uur rijden omdat we het pondje over de Tisza konden genomen. Omrijden kost bijna een uur. Dan beginnen we aan onze lange wandeling langs de vijvers met Roel die ons de beste plekjes laat zien.
We hebben een flinke wandeling gemaakt. Het weer bleef de hele dag grauw. Wat een verschil met het voorjaar toen ik hier ook was. De herfst is niet de beste periode hier.
De vijvers zijn zo groot dat alleen met een telescoop te zien is wat er allemaal op het water zit. Fotograferen is haast onmogelijk.